Uważając meksykańskie stany Jukatan i Campeche za turystyczne nie wiedziałam jeszcze, co mnie czeka w Quintana Roo – bodajże najpopularniejszym regionie Meksyku. To w tej części Półwyspu Jukatan znajduje się osławiony pas wybrzeża Riviera Maya z pełnym luksusowych hoteli miastem Cancun. Na pierwszy rzut oka: nie mój klimat. Na drugi… No właśnie… czy w Quintana Roo znalazłam coś dla siebie?
Jednym z głównych powodów, dla których tak mi dobrze w Ameryce Łacińskiej są ludzie. Ludzie pod pewnymi względami tak podobni do nas, z drugiej strony tak inni. Co mi się najbardziej podoba w Latynosach i czego moglibyśmy się od nich nauczyć?
Po przejechaniu Meksyku z północy na południe dotarłam w końcu na Jukatan… i poczułam się dziwnie… Wchodzę do jakiejś przydrożnej knajpy i widzę napisy… po polsku (i w kilku innych językach)! Pytam się więc sprzedawcy, o co chodzi. Okazuje się, że podobno przyjeżdża tu dużo turystów z Polski. „Ale jak to?” – dziwię się. Bo od początku mojej podróży po Meksyku jedyni Polacy, których spotkałam to ci poznani wcześniej przez Internet albo ich znajomi. Poza tym nawet i z innych krajów turystów za bardzo nie spotykałam. Spędzałam czas głównie z miejscowymi, a tu nagle wkraczam do ponoć niezwykle turystycznego światka Jukatanu. Czy faktycznie było aż tak źle?
Skąd biorę kasę na podróże? To drugie pytanie, które zadają mi tak często jak pytanie o to, czy się nie boję. Bo mimo że podróżuję ekonomicznie, to nie jestem z tych, co będą Was przekonywać, że można podróżować za dolara dziennie (czy nawet bez tego dolara). Bo może i można, ale to nie jest mój styl podróżowania.
„Nie boisz się?” – to jest chyba właśnie to pytanie, które najczęściej słyszy samotnie podróżująca dziewczyna. A szczególnie taka, która jeździ do krajów uważanych za niezbyt bezpieczne. Taką opinię ma oczywiście też spora część państw Ameryki Łacińskiej. A zatem to pytanie słyszę bardzo często i ja. A ja… się nie boję (a przynajmniej z reguły ;)). I proszę… nie każcie mi się bać.
Honduras i Salwador. Jeśli już coś w Polsce usłyszysz o tych krajach, to w kontekście potencjalnych zagrożeń. Nienajlepsza fama przekłada się na ich stosunkową małą popularność. Mnie obydwa te kraje ciekawiły już od dawna. Chciałam przekonać się, czy naprawdę zasłużyły sobie na tak mało przychylne opinie, jacy są ich mieszkańcy i jakie skarby czekają tam na odkrycie.
Co odkryłam? Czy są powody, by się bać? Czytajcie poniżej!
Gwatemala nie jest może najłatwiejszym i najbardziej oczywistym krajem do podróżowania, ale jest z pewnością jednym z ładniejszych widokowo i ciekawszych latynoskich krajów. Poniżej lista moich ulubionych gwatemalskich miejsc.
Czy wielka miłośniczka papierowych książek może przekonać się do czytników e-booków? Byłam przekonana, że nie. A tymczasem…
Uwielbiam czytać. Uwielbiam książki. Regały w domu miałam zawsze zapełnione książkami. W podróż też zawsze jakieś książki zabierałam. Lubię przewracać kartki, czuć, że mam tę książkę w ręku. Czułam, że czytnik książek nie jest dla mnie… Z drugiej jednak strony, planując bycie w drodze przez pół roku wiedziałam, że nie będę mogła zabrać ze sobą przewodników po każdym regionie, w którym będę i wszystkich książek, które mnie interesują. Jaka opcja mi pozostała? Spróbować przekonać się do czytników.
Jeden z wielu powodów, dla których uwielbiam Meksyk jest jedzenie! Meksykańska kuchnia zachwyciła mnie od początku… bogactwem składników, dużym wyborem dań i oczywiście smakiem! Nieco znudzona latynoskimi daniami z innych krajów z ryżem jako obowiązkowym dodatkiem odetchnęłam z ulgą. Tu rządzi tortilla (cienkie placki z mąki kukurydzianej albo pszennej)! 😀 Kilka z moich ulubionych meksykańskich potraw poniżej.
Od dawna marzyłam o Gwatemali: o wulkanach, ruinach Majów, o poznaniu tamtejszej kultury. Pod tym względem Gwatemala mnie nie zawiodła. To z całą pewnością jeden z ładniejszych i ciekawszych krajów Ameryki Łacińskiej, ale… nie wszystko mi się tam tak bardzo podobało i Gwatemala nie mogła stać się moim ulubionym krajem. Co zatem było z nią nie tak? Dlaczego nie pokochałam Gwatemali? I dlaczego mimo że jej nie pokochałam i tak chcę tam wrócić? Luźne refleksje z Gwatemali poniżej.
